Περιγραφή ακινήτου:
Ξενοδοχείο προς πώληση στη Θεσσαλονίκη, Ελλάδα.
Το πρώην ξενοδοχείο Βιέννη κατασκευάστηκε το 1918 και είναι χαρακτηρισμένο ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Το 1999 πραγματοποιήθηκε πλήρης ανακαίνιση του κτιρίου σε γραφεία και αποκατάσταση του πάρκου με συντριβάνι μπροστά από το κτίριο.
Συνολική επιφάνεια υπογείου: 520 m2 (-3,00 m).
Το υπόγειο χρησιμοποιείται για τις κοινόχρηστες ανάγκες του κτιρίου (λεβητοστάσιο, μονάδες κλιματισμού καθώς και των καταστημάτων, επί του παρόντος αποθήκη για την τράπεζα που το μισθώνει).
Συνολική επιφάνεια ισογείου: 460 m2 (+0,00 m)
Στο ισόγειο υπάρχουν δύο καταστήματα.
Ημιώροφος: 459,11 m2 (+3,80 m)
Από τον ημιώροφο ξεκινά η κεντρική σκάλα και οι ανελκυστήρες.
1ος όροφος συνολική επιφάνεια: 489,29 m2 (+6,25 m)
2ος όροφος συνολική επιφάνεια: 489,29 m2 (+10,10 m)
3ος όροφος συνολική επιφάνεια: 489,29 m2 (+13,95 m)
4ος όροφος συνολική επιφάνεια: 375,49 m2 (+17,80 m).
Ο 4ος όροφος είναι διαμορφωμένος σε αίθουσες συνεδριάσεων.
Συνολική επιφάνεια δόμησης: 2.762,47 m2 + υπόγειο 520 m2.

Αντικειμενική αξία 6,08 εκατομμυρίων ευρώ.

Ιστορία του κτιρίου: Κατά τη διάρκεια της περιόδου του Μεσοπολέμου, όταν η Θεσσαλονίκη επρόκειτο να γίνει και πάλι το κέντρο του πολιτισμού των Βαλκανίων.
Αυτό το εμβληματικό ξενοδοχείο με το όνομα «Βιέννη» ήταν ένα από εκείνα που έφεραν την αίσθηση της αλλαγής στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Τζ. Καμπανέλο το 1929 και ολοκληρώθηκε το 1931, με πρώτο ιδιοκτήτη τον Κώστα Μανωλά.
Αυτό το κτίριο εκλεκτικιστικού στιλ χτίστηκε εκεί όπου βρισκόταν αρχικά ο ναός της Αγίας Κυριακής και είχε τρεις ορόφους.
Τα 55 δωμάτια φιλοξένησαν αρκετούς διάσημους ανθρώπους της εποχής, συμπεριλαμβανομένων υπουργών, πολιτικών και καλλιτεχνών. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, οι Γερμανοί επέλεξαν αυτό το επιβλητικό κτίριο για να φιλοξενήσουν τα γραφεία της Κομαντατούρ, ενώ τα υπόγειά του
μετατράπηκαν σε αίθουσες βασανιστηρίων. Την πρώτη ημέρα της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης, στις 30 Οκτωβρίου 1944, το κτίριο καταλήφθηκε από τον Εθνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, ο οποίος επέλεξε να φιλοξενήσει για μερικούς μήνες το αρχηγείο του εκεί.
Αμέσως μετά την κατοχή, ο πρώτος ιδιοκτήτης, ο κ. Μανωλάς, ανέλαβε το ξενοδοχείο μέχρι το 1973, περίοδο κατά την οποία όλοι οι όροφοι του κτιρίου ήταν σφραγισμένοι και μόνο τα καταστήματα στο ισόγειο ήταν ανοιχτά για επιχειρηματική δραστηριότητα.
Το κτίριο εγκαταλείφθηκε στη συνέχεια μέχρι το 1994, όταν αγοράστηκε από τον κ. Αθανάσιο Μαντά.
Με τη δική του πρωτοβουλία, το κτήμα αναβίωσε και πάλι με βάση το γεγονός ότι η Θεσσαλονίκη ήταν Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1997.
Από το 2012 μέχρι σήμερα, αυτό το όμορφο κτίριο στην καρδιά του κέντρου της πόλης φιλοξενεί το Μεσογειακό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης.
Πλήρως ανακαινισμένο, εμπλουτισμένο με όλο τον απαιτούμενο τεχνολογικό εξοπλισμό και τις κατάλληλες υποδομές, χωρίς να αλλάξει ο αρχιτεκτονικός του χαρακτήρας, υπογραμμίζει τη σχέση μεταξύ εκπαίδευσης και πολιτισμού.